Το πεκάρι του Τσάκο: το ζώο που έτρωγε κάκτους ενώ η επιστήμη το θεωρούσε εξαφανισμένο

2 λεπτά ανάγνωσης
Ενδεικτική εικόνα κάκτων: Marian Florinel Condruz / Pexels. Δεν απεικονίζει το ζώο ή τον βιότοπό του. Πηγή εικόνας

Μπορεί ένα ζώο να συνεχίζει κανονικά τη ζωή του, ενώ στα επιστημονικά βιβλία ανήκει στο παρελθόν; Το πεκάρι του Τσάκο είναι μια τέτοια περίπτωση. Για δεκαετίες, η επιστήμη το γνώριζε από απολιθώματα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, επιβεβαιώθηκε ότι υπήρχαν ζωντανοί πληθυσμοί στη Νότια Αμερική.

Η λεπτομέρεια που αξίζει να μη χαθεί: όπως επισημαίνει το Smithsonian, οι αυτόχθονες κοινότητες γνώριζαν ήδη ότι το είδος επιβίωνε. Η «επιστροφή από την εξαφάνιση» ήταν αλλαγή στην επιστημονική γνώση, όχι πραγματική επιστροφή του ζώου.

Μοιάζει με αγριογούρουνο, αλλά δεν είναι

Με αφορμή την παρουσία τεσσάρων θηλυκών στον Εθνικό Ζωολογικό Κήπο, το Smithsonian δημοσίευσε στις 3 Σεπτεμβρίου μια παρουσίαση του ασυνήθιστου θηλαστικού. Τα πεκάρι ανήκουν σε διαφορετική οικογένεια από τους χοίρους. Αντί για χαυλιόδοντες που καμπυλώνουν προς τα πάνω, διαθέτουν κοντούς κυνόδοντες που κατευθύνονται προς τα κάτω.

Τα συγκεκριμένα ζώα χρησιμοποιούν ακόμη και κοινό σημείο αφόδευσης. Δεν τους το δίδαξαν οι φροντιστές: είναι φυσική συμπεριφορά. Η ακριβής λειτουργία της συνήθειας στο είδος παραμένει ανοιχτό ερώτημα.

Πώς τρώει κάτι γεμάτο αγκάθια;

Η καθημερινότητά του εκτυλίσσεται σε αγκαθωτά δάση και ξηρούς θαμνότοπους του Γκραν Τσάκο, σε περιοχές της Παραγουάης, της Βολιβίας και της Αργεντινής. Οι κάκτοι τού προσφέρουν τροφή αλλά και μεγάλο μέρος του νερού που χρειάζεται.

Με το ανθεκτικό ρύγχος του κυλά τμήματα κάκτων στο έδαφος ή πάνω σε πέτρες, αφαιρώντας αγκάθια πριν φάει τη μαλακή σάρκα. Ζει συνήθως σε μικρές ομάδες, με έντονους κοινωνικούς δεσμούς, και δραστηριοποιείται κυρίως την αυγή και το σούρουπο.

Η επιβίωση δεν είναι δεδομένη

Το είδος παραμένει απειλούμενο. Το κυνήγι και η απώλεια δασικών εκτάσεων για γεωργία και κτηνοτροφία περιορίζουν τον χώρο του. Το Smithsonian δίνει εκτίμηση περίπου 3.000 ζώων στη φύση — αριθμό που χρειάζεται να διαβάζεται ως εκτίμηση, όχι ως ακριβής απογραφή.

Η παλιά έκπληξη ήταν ότι δεν είχε χαθεί. Το σημερινό ζητούμενο είναι να μη χαθεί πραγματικά.

Ενδεικτική εικόνα κάκτων: Marian Florinel Condruz / Pexels. Δεν απεικονίζει το ζώο ή τον βιότοπό του. Πηγή εικόνας

Κοινοποίηση
3 Σχόλια